Bij aankomst bij het Nieuwe AH was er gelukkig nog parkeerplaats. De parkeersensor pikte onmiddellijk het signaal van zijn auto op en leidde de wagen naar de lege plek. De parkeerkosten zouden automatisch bij zijn boodschappen worden opgeteld.
In de winkel keek Kees-Jan weer met bewondering om zich heen. Het voormalige Fries Museum was toch wel prachtig! Goed dat nu iedereen er van kon genieten! (Na de laatste verhoging van de BTW op cultuur tot 125% was het Nieuwe Fries Museum overgenomen door AH. Tussen de schappen met kant-en-klaar maaltijden en instantvoedsel - alles 100% soja - stonden hier en daar nog wat vitrines met museale voorwerpen.)
Thuis hadden Kees-Jan en Sofie m.b.v. de AH-app al hun boodschappenlijst gemaakt. Liever gezegd: na invoering van een paar wensen had de AH-app op basis van hun fysieke gesteldheid het juiste dieet berekend en de boodschappenlijst samengesteld. Soms leek het Kees-Jan toch wel ideaal om een 3D-voedsel 'printer' te hebben: je hoefde dan alleen nog maar 1 keer per maand een lading soja-concentraat te laten komen. Met de printer maakte je dan zelf alle benodigde ingrediënten: van tomaten tot varkensvlees, van wijn tot dieetcola. Misschien dat ze volgend jaar wat meer betaalbaar werden.
Na koppeling van zijn Persoonlijke Mobiele Device (PMD) aan de winkelwagen stuurde het wagentje hem efficiënt langs alle schappen; het zelf-scannen werd nu ook door het wagentje gedaan. De zacht-kabbelende muziek werd onderbroken door het geklepper van een moslim-vrouwtje. Sinds het kabinet Geert II liepen alle moslims verplicht op houten klompen (dan hoorde je ze tenminste aankomen) en droegen alle moslimvrouwen in plaats van een hoofddoek een soort helm van gebeeldhouwd, geblondeerd haar (het dwangmutsje). Kees-Jan moest zichzelf bekennen dat de hoofddoekjes meestal beter stonden!
Rijen bij de kassa waren gelukkig ook iets uit het verleden: bij het verlaten van het gebouw werd alles direct online afgerekend.
Terug op de parkeerplaats bleek een zogenaamde babyboomer met afgestempeld pensioen, die zich geen PMD kon veroorloven, tegen de auto van Kees-Jan aangereden te zijn. De babyboomer stond er ontredderd bij, maar Kees-Jan hoefde alleen maar een foto van de schade te maken en ook nu was alles onmiddellijk geregeld. (Gezien het schadebedrag kon het wel eens een hongerige maand voor de babyboomer worden!)
Op de terugweg begon zijn PMD te piepen toen hij langs de stomerij reed. Zijn nette pak stuurde een signaal naar zijn PMD om te melden dat hij afgehaald kon worden. Nadat dat was gebeurd, kon hij weer snel naar huis. Er wachtte nog een hoop werk - geen boodschappen opruimen, dat deed de huisrobot, maar echt werk. Ze waren op Tresoar overgestapt van de Google kantooromgeving naar die van WuChen. Waren vroeger migraties een hele klus tegenwoordig was het een ramp! Voordat je alles in de cloud had gelokaliseerd en verhuisd had! En dan was er nog geen enkele garantie dat er niet van alles nog jaren in de cloud bleef zweven om op de gekste momenten op te duiken. En dan nog afgezien van de ruzies met Google over het eigendom van bestanden. google vond dat alles in de cloud van iedereen was. De discussies die hij had gehad met de digitale helpdeskmedewerkers! Het werd haast tijd voor een nieuwe actie van Youp.
Maar afgezien van deze perikelen was het nieuwe werken toch wel een genot, je hoefde nauwelijks meer naar kantoor, kon altijd en overal bij je spullen en voor overleg met collega's was de videofunctie van de PMD perfect.
's Avonds laat sloot Kees-Jan vermoeid zijn ogen terwijl de zandman-app springende schaapjes op het plafond projecteerde.
2 opmerkingen:
Wat een mooi stukje proza Frank! Het nieuwe Fries Museum als Appie Hein, geniale vondst :).
Mooi bericht. Met veel plezier gelezen.
Een reactie posten